وجود رسانه های آزاد وغیروابسته یکی ازپا یه های اساسی دموکراسی است. رسانه ها به عنوان نهاد اطلاع رسانی نقش مهمی رادرتغییر وتحول اجتماعی بازی میکند. مشروط براینکه رسانه ها بدون درنظرداشت جبهه گیریهای  سیاسی به کشف ونشر واقعیت ها بپردازد ودرحقیقت می توان گفت که رسانه ها به مثابه شریان های حیاتی یک جامعه عمل مینماید.   رسانه ها درواقعیت پل ارتباطی میان ملت ودولت  میباشد بنآ یک رسانه خوب آن است که درمتن تحولات اجتماعی ومردمی قرارگیرد وازنا بسامانیها ،نابرابریها ی  که آگاهانه ویا نا آ گاهانه برمردم روا داشته می شود را به تصویر بکشد وبا پرده براداری ازوا قعیت ها وآگاهی بخشی مردم ازحق وحقوق شان آنان راتحرک بخشیده تا بخا طر رسیدن بحق شان بسیج شوند وبه آنچه شایسته  آنند دست یابند .

بهرصورت با به وجود آمد ن فضا ی جدید سیاسی درکشور رسانه های مختلف درکشورسر براوردند .دراین میان رسانه های که توسط فرهنگیان هزاره به رشته تحریردرآمد ه اند ازلحا ظ کمی قابل توجه است ومی توان گفت که هزاره ها درعرصه فعا لیت های فرهنگی همپا ی سایرین حرکت کرده اند ولی آنچه را که رسالت شان دراین عصرحساس ایجاب مینماید عمل ننموده اند مردمیکه قرنها ازابتدایی ترین حقوق شا ن محروم بوده اند وبا د نیای ازمشکلات درعرصه های گوناگون روبرو اند بجز رسانه ها هیچ وسیله ای دردست ندارند تا صدای حق خواهی  شان را به گوش جهانیان برسانند.

مردم فقیر ومحرومی  که چرخ اقتصادی کشوررا با بازوان شکسته  خود به جریان می اندازند ولی کوچکترین بهره ای ازمنافع آن دریافت نمیکنند ازلحاظ تحلیل ها وشاخص های اقتصادی هزاره جات وهزاره ها ازجمله ففیرترین ومحروم ترین مردمان این سرزمین میباشند. محرومیت که زاده حکومت  های استبدادی پیشین میباشد حاکمان مستبد گذ شته نه تنها که هیچگونه طرحها وفعالیتهای را درجهت رفاه این قشر روی دست نگرفته اند بل آنان را با قتل وکشتارهای فجیعا نه وکوچ های اجباری  درکوهستا نها ی مرتفع وصعب العبور جا داده اند که هیچگونه ظرفیت وپتانسیل را بخاطر روی دست گرفتن طرحهای توسعوی واقتصادی درخودندارد .

با این وجود ودرشرایط کنونی یگانه وبهترین چیزی که مامیتوانیم به صورت مسالمت آمیز ازحقوق خویش دفاع نماییم وجود رسانه های آزاد ونویسنده گان آگا ه ودردمند  است. ولی متاسفانه رسانه های ما محا فظه کارانه عمل مینمایند یا اخباررانقل قول میکنند ویاهم به مسا یل کلی وعمومی میپردازد تا ازاین طریق خودرا ملی وروشنفکربنمایاند، این کاردرجای خود بجاست ولی نباید سبب شود که خواستها باید ها ونباید ها ی برحق مردم رافراموش کنند درد مندانه باید اظهارکردکه امروزاندیشه ها وافکاراکثر نویسنده گان وفرهیخته گان ما برای پول وبه نفع اربابان کارمیکنند خیلی وحشتناک است که افکارواندیشه های ما بجای به تصویر کشیدن دردهای واقعی مردم برای پول ورضایت فامیل شا ن کارکنند درواقعیت عمق فاجعه وگرسنگی این ملت رامتبادرمی سازد .

جمعیت متراکم ,فقیر ومحروم ما نیازبه طرح پروژه های توسعوی دارد که باید دولت بادرنظرداشت اصل توسعه متوازن چنین پروژه های را به صورت موازی ومساوی با سایر مناطق کشور درنظرگیرد. ولی آنچه راکه من شاهد وناظرآن هستم حتی 5 درصد فعالیت ها ی پروژه وی وتوسعوی دولت درهزارستان صورت نمیگیرد. انجوها ویانهادهای غیردولتی که قسمت بیشتر منابع مالی کمک شده به افغانستان ازطریق آنها گسیل وتطبیق می شوند درد ست یکعد ه قوم گرا وانحصارطلب محصورشده است وبه آنان  مجالی داده نمیشود تا به کمک نیازمند ترینها بپردازد پالیسی کمک رسانی دولت های خارجی وحکومت افغانستان این است که بیشترین کمکها به نا امن ترین مناطق سرازیر شود گناه هزاره جات این است که انگیزه تخریب وویران گری وطن رادرسرندارد.

رسانه ها ، ژورنالیستان ومتخصصین ما رسالت دارند برعلاوه پرداختن به مسایل عمومی وملی به بررسی مسایل ومصا یب این قشرمحروم بپردازد.ما نیازمند آنیم تا متخصصین ما تحقیقا ت ساحوی  راانجام داده آماروارقام دقیق راازمحرومیتها ونابرابریها به صورت تخصصی وعلمی ارایه دهند . مامعمولا به صورت کلی میگویم هزاره جا ت فقیر ومحروم اند ولی هیچگاهی گذارش مستند ومفصلی راکه هرروز مردم ما متحمل می شود ارایه نمیدهیم به طور مثال ما مکلفیم تا به صورت مقایسوی باسایرمناطق چنین تحلیل ها وبررسیهای راانجام دهیم:

·        آیا خدمات صحی که ازطرف دولت به مردم ماارایه می شود همسان با سایرمناطق میباشد؟

·        آیا برنامه های انکشافی همسان وهم ترازباسایر مناطق ازطرف دولت درنظرگرفته میشود؟

·        چه تعداد مردم زمین ندارند وخانه بدوش اند؟

·        اکثرمردم درهزاره جات زر ا عت پیشه اند ومایحتاج زنده گی شان ازمحصولات زراعتی بدست میاید دولت مکلف است درصورت لزوم به دهاقین که زمین کافی برای تامین معیشت ندارند زمین توزیع نمایند ویاهم بادرنظرداشت امکانات منطقه فابریکات وکارخانجات را به بخاطراشتغال مردم روی دست گیرد.

·        وضعیت مکاتب ومعلمین چطوراست بادرنظرداشت صعب العبور بودن منطقه وبرگزاری امتحان کانکور درایام سرما وبرف آیا تمام فارغین می توانند درامتحان کانکورشرکت کنند؟

·        برخورد حاکمان محلی بامردم چطوراست؟ غالبا دولت درتلاش است تا افرادسرسپرده و یا آنانیکه فاقد درایت وکفایت کاری میباشند را به کاربگمارند.به طورمثال یکبارازیکی ازوالیهای ولایات هزاره نشین دررابطه به اوضاع اقتصادی واجتماعی مردم سوالاتی صورت گرفت جنابعالی به صورت افتخارآمیز همه چیز را بروفق مراد تشریح کرد این مسئله گواه این واقعیت است که افراد بکارگماشته شده یا فاقد درک وشعور سیاسی ، اجتماعی وبخصوص اقتصادی میباشد ویا هم بخاطر حضوروبقای خویش نا جوانمردانه نیازها وخواست های برحق مردم راکتمان میکنند .متاسفانه انگیزه ای  همدردی بااین ملت محروم  درنهادهیج  حکومتی نبوده ودولت امروزهم  نمی خواهد که  مهری  ختمی بر محرومیت های این ملت نقش شود واینها هم مثل  سایر حاکمان مستبد شان قسم خورده اند که نه تنها برای این مردم هیچ کاری نکنند بل بادسیسه های گوناگون چون پدیده کوچیگری فشاربیشتری راتحمیل  نمایند .، برای رسیدن به این هدف یکتعداد اشخاص بی عرضه را که هنوز هم باچاپلوسی  وخودفروشی درخدمت اینها قرارداردند بحیث حاکمان محلی برمیگزیند.

·        راه ها نقش مهمی رادرتوسعه اقتصادی وفرهنگی  ایفا مینماید بنآ آیا را ه های ترانسپورتی لازم وجوددارد تامردم بتوانند محصولات شان راد رموقع مناسب به بازارعرضه نمایند؟

عرضه محصولات زراعتی ازهزاره جات به مارکیت های تجارتی شاید خیلی بلند پروازانه ویاغیرواقعی باشد زیرا تراکم نفوس ،نا همواری اراضی وکمبود زمین های زراعتی توان تکافوی ما یحتاج روزمره زارعین راندارد تا اینکه زراعت شکل تجارتی رابخود گرفته وبرای مردم عاید خلق نماید.

· چی ظرفیتهای باالقوه وجودداردکه می تواند باعث بهبود سطح زنده گی مردم شود ولی دولت به آن توجه ندا رد؟

· سرمای طاقت فرسای زمستان،مسدودشدن راه ها ،افزایش تورم وکمبود غله ازجمله  مشکلات اساسی است که هزاره جات راسخت می آزارد ورسانه هیچگونه توجهی به آن ندارند  وهمه ازنامرادیهای ولایت بدخشان وغیره سخن میرانند  آیا مشکلات این ولایتها فزونتر ازهزاره جات است ؟

· چی تعداد افراد بیکاراند وازوضعیت نا بسامان اقتصادی وبیکاری رنج می برند وبا الاخره دولت کدام تعهدات ومکلفیت هارا مطابق قانون اساسی درقبال مردم دارند ولی ازآن طفره می رود؟