کاتب هزاره

در جشن سالروز استقلال افغانستان، دختران نوجوان

 بامیانی با رقص های محلی بینندگان را محسور کردند

(گزارش و تصویر)

حرکاتی مدغم از رقص محلی هزاره ها (پیشپو)، رقص قطغنی صفحات شمال و سایر مدل های رقص، چنان با زیبایی و هماهنگی خاصی اجرا می شد که هر بیننده ای را مجبور به تعظیم در مقابل عظمت فرهنگی این مرز و بوم می کرد. دیروز دختران نوجوان بامیان با زیبایی کم نظیر، ثابت کردند که فرزندان خلف مردان و زنانی هستند که 2500 سال قبل نقش های جاودان و ماندگاری را بر گوشه گوشه این سرزمین نقش کردند و به یادگار گذاشتند.

روز گذشته 28 اسد 1387 در حالی که جشن سالروز استقلال افغانستان در پایتخت، کابل، در میان تدابیر گسترده امنیتی و در پشت دیوارهای بلند ارگ ریاست جمهوری برگزار شد، شهروندان بامیان اما بدون اینکه خودشان را در پشت دیوارهای بلند و سیم های خاردار پنهان کنند، در اجتماع بزرگی سالروز استقلال کشورشان را گرامی داشتند.

درست 89 سال از استقلال افغانستان می گذرد و زنان و مردان بامیان هنوز به حافظه دارند که در راه پاسداشت از استقلال و شرف سرزمین اجدادی شان قربانیان بی شماری تقدیم کرده اند، اما در سایه سیاست های غلط و فاشیستی حکومت های گذشته، آنها هنوز در بند توسعه نیافتگی و عقب ماندگی های اقتصادی گرفتارند.

اما به رغم همه رنج ها و دردهای گذشته و حال، روز گذشته در کنار سایر مردم، کودکان بامیان سالروز استقلال کشورشان را به شور و شوقی وصف ناپذیر گرامی داشتند. مسلما این شور و شوق وصف ناپذیر نه متعلق به حکومت بود و نه گروه و دسته خاصی. آنان با برپایی این جشن با شکوه، به پیشگاه تمام قربانیانی که برای شرف و حیثیت این سرمین فداکاری کرده اند و به احترام سرزمینی که از اجداد دلیر و شجاع شان به ارث برده اند ادای احترام کردند... و چرا ادای احترام نکنند؟ در حالیکه پیکره های فروغلطیده بودا، برجسته ترین شاهدان خاموش آگاهی، هنر، استعداد، سختکوشی و مدنیت اجداد این مردم است.

مراسم جشن هشتاد و نهمین سالروز استقلال افغانستان، در لیسه ذکور مرکز بامیان برگزار شد. طبق معمول، سخنرانی های مقامات ولایت، شورای ولایتی و مقالات بعضی از جوانان از برنامه های عادی این جشن بود، اما آنچه که به عنوان یک پدیده نوظهور بسیار جلب توجه کرد، رقص های محلی دختران بامیان بصورت دسته جمعی بود که برای اولین بار در این ولایت اجرا می شد.

موزیکی که نواخته می شد، فقط یک دف (دایره) بود که از گوشه جایگاه نواخته می شد و ویسلی (سوتی) که تکنیک رقص را عوض می کرد.

حرکاتی مدغم از رقص محلی هزاره ها (پیشپو)، رقص قطغنی صفحات شمال و سایر مدل های رقص، چنان با زیبایی و هماهنگی خاصی اجرا می شد که هر بیننده ای را مجبور به تعظیم در مقابل عظمت فرهنگی این مرز و بوم می کرد. دیروز دختران نوجوان بامیان با زیبایی کم نظیر، ثابت کردند که فرزندان خلف مردان و زنانی هستند که 2500 سال قبل نقش های جاودان و ماندگاری را بر گوشه گوشه این سرزمین نقش کردند و به یادگار گذاشتند.

عکس های این مجموعه از آقای مهدی مهرآیین (خبرنگار آزاد در بامیان) است که به صورت اختصاصی برای سایت نما ارسال کرده است. دست اندرکاران سایت نما ضمن سپاسگذاری ویژه از مهدی مهرآیین، بدینوسیله مراتب تبریک و تهنیت خویش را به مناسب روز استقلال افغانستان ابراز کرده و همچنین به پیشگاه مردم آگاه، فهیم، صلحدوست و هنرپرور بامیان ادای احترام می کنند. منبع: نما.